افزایش خطر مرگ ومیر بر اثر مصرف سولفونیل اوره در افراد دیابتی

به گزارش محققین میزان مرگ ومیر بیماران دیابتی که با سه داروی سولفونیل اوره تحت درمان قرار می گیرند 50 درصد بالاتر از بیمارانی است که از داروی متفورمین استفاده می کنند.

میزان خطر نسبی با مصرف glyburide59 درصد و برای مصرف glimepiride68 درصد است. میزان مرگ ومیر در زیر گروهی از بیماران که به بیماری عروق کرونر (CAD)مبتلا هستند ، مصرف دارویglyburideوglipizideسبب افزایش چشمگیر میزان مرگ ومیر نسبت به مصرف متفورمین می شود اما نسبت به مصرف glimepirideتفاوتی دیده نمی شود.

به گفته ی Kevin pantalone، تا زمانیکه متفورمین منع مصرفی ندارد به عنوان اولین خط تجویز دارو برای کنترل مقدار قند خون در بیمارن مبتلا به دیابت نوع 2 درنظر گرفته می شود . او می افزاید: این تحقیق مربوط به عموم مردم است زیرا  25.8میلیون نفر در آمریکا به دیابت مبتلا هستند (حدود 8.3در صد از جمعیت) . داروهایی که تحت تحقیق قرار گرفتند شایع ترین انواع داروهایی است که برای کنترل بیماری دیابت در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 استفاده می شوند. تا همین اواخر، سولفونیل اوره از نظر کارایی و ایمنی مثبت تلقی می شد، اما چندین تحقیق این میزان اطمینان را کاهش داد. به خصوص نتایج منتاقضی از مطالعات ایمنی قلب و عروق با مصرف این داروها بدست آمد. Pantaloneوهمکارانش برای بررسی ایمنی مصرف انواع سولفونیل اوره ها با استفاده از سیستم گزارش الکترونیک سلامت (HER)از سال 1998 تا 2006 به مطالعه ی  گذشته نگر بیماران دیابتی که تحت درمان با سولفونیل اوره یا متفورمین بودند، پرداختند.

 در این جستجو تعداد 23915 گزارش از بیماران تهیه شد که حدود نیمی از آنها (12774) در ابتدا تحت درمان با متفورمین بودند و به دنبال آنتحت درمان با glipizide(4279) و glimepiride(2537) قرار گرفتند. همه ی بیماران بالغ بودند و بصورت سرپایی در کلینیک ها درمان می شدند. محققین افرادی که از انسولین یا سایر داروهای تزریقی استفاده می کردند یا چندین داروی خوراکی ضد دیابت را استفاده می کردند از این مطالعه خارج کردند.

وضعیت بیماران بطور متوسط 2.2سال پیگیری گردید و 2546 فرد جان خود را در این مدت از دست دادند.

بطور کلی نسبت خطر مرگ  ومیر در بیماران تحت درمان با سولفونیل اوره در مقایسه با متفورمین برابر با 1.50است:

·        Glipizide – HR 1.64 , 95% cl 1.39 to 1.94

·        Glyburide – HR 1.59, 95% cl 1.35 to 1.88

·        Glimepiride – HR 1.68 , 95% cl 1.37 to 2.06

از آنجا که گزارش های اخیر نشان می دهد خطر مصرف sulfonylureaدر بیماران مبتلا به بیماریهای عروق کرونر متفاوت است .محققین یک آنالیز جداگانه بروی 2721 بیمار با سابقه ی ابتلا به CADانجام دادند .

Pantaloneمی گوید: در طی مدت زمان پیگیری این بیماران 419 مرگ گزارش گردید.

 در مقایسه با متفورمین بیمارانی که درمانشان یا glyburide  آغاز می شود میزان خطر مرگ و میر در آنها 38 درصد افزایش می یابد (HR 1.38 95%cl 1.04 to 1.83)و میزان خطر مرگ و میر در بیمارانی که درمانشان با glipizideآغاز می شود 41 درصد افزایش می یابد(HR 1.41 , 95% cl 1.07 to 1.87). تنها میزان خطر مرگ و میر در شروع درمان با glimepirideنسبت به متفورمین تفاوتی ندارد.

Pantaloneمی گوید: نتایج نشان می دهد که چنانچه برای کنترل قند نیاز به تجویز داروهای خانواده ی sulfonylureaباشد بهتر است از داروی glimepiride  در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر  استفاده شود.

دکتر powers  معتقد است داستان ایمنی مصرف داروهای خانواده ی sulfonylureaتا بدست آمدن اطلاعات بیشتر ادامه دارد .

 او می افزاید : چیزی که ما واقعاً به آن نیاز داریم یک مقایسه ی آینده نگر است که در آن استانداردهایی که توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA)  برای خطر بیماریهای قلبی عروقی در مصرف داروها تعیین شده است در نظر گرفته شود.

 بنظر دکتر powersداروی متفورمین همچنان داروی اول باقی می ماند.  در این تحقیق نشان داده شد از آنجائیکه کنترل قندخون از اهمیت زیادی برخوردار است تجویز داروی glipizideو glimepirideبر داروی glyburideبا توجه به مدت زمان تحقیق ارجح می باشد . تجویز داروهای سولفونیل اوره به عنوان خط دوم درمان همچنان ادامه دارد.

توجه به این نکته ضروری است که داده های این تحقیق به دلیل ارائه در کنفرانس غدد به عنوان نتیجه گیری اولیه محسوب می شود و تا زمانیکه در یک مجله معتبر به چاپ نرسیده است قطعی محسوب نمی شود.

منبع: www.medpagetoday.com/MeetingCoverage/ENDO/33450